2008-2009
The Life
Recensie Theaterparadijs door Marit van Eisden
Een aantal weken geleden namen wij een kijkje bij de doorloop van de musical The Life van theatergroep Nononsense. Helaas toen nog niet in het theater zelf maar in een sportzaal. Dus nog geen decor maar geïmproviseerde rekwisieten en lijnen op de grond die het podium en looproutes weergaven. Maar desalniettemin heb ik bij de doorloop al genoten van hetgeen wat ik zag. En het wekte mijn nieuwsgierigheid op naar het eindresultaat, naar het totaalplaatje. Er moesten dan nog wel wat puntjes op de I worden gezet maar dat het een succesvolle productie zou worden had ik wel gedacht… en toch, deze voorstelling overtrof mijn verwachtingen.
In het tropisch warme C.C. De Boodschap in Rijen ging op 4 juli 2009 de musical The Life in première. Als we de zaal inlopen zien we direct dat de zaal van voor tot achter is omgegooid… letterlijk! De zaal is 180 graden gedraaid en het publiek zit deels op het podium. Het toneel is achter in de zaal gekomen waar gewoonlijk de stoelen staan. Bovendien wordt het balkon gebruikt als decor en zijn daar kamers gebouwd. Er lopen catwalks om het publiek heen zodat de hoeren de hele zaal kunnen benutten. Een indrukwekkend decor, een origineel idee van Joost de Jong.
The Life vertelt het verhaal van Queen, gespeeld door Caroline Buijs. Zij is een prostituee die werkt op 42nd Street om haar man, een vietnam-veteraan genaamd Fleetwood, Jacco Bouman, te onderhouden. Na jaren van hoereren heeft Queen eindelijk genoeg geld gespaard om samen met Fleetwood “het leven” te ontvluchten, maar zodra ze terug komt op haar hotelkamer blijkt dat Fleetwood haar spaargeld heeft gebruikt om zijn drugsschulden af te betalen. Ondertussen zijn Fleetwood en een opportunistische pooier Jojo, Babs Levens, bevriend geraakt met de aantrekkelijke, jonge Mary, Leanda Hartog, die net met de bus uit Minnesota is aangekomen. Wanneer Fleetwood galant aanbiedt dat Mary bij hen kan wonen, probeert Queen het jonge meisje over te halen terug naar huis te gaan, maar Fleetwood en Jojo zijn al begonnen haar te paaien met beloften van geld en roem. Die nacht wordt Queen opgepakt door de politie en bij haar vrijlating ontdekt ze dat, terwijl zij in de gevangenis zat, Fleetwood, Jojo en Mary een triootje hadden. Woedend verlaat Queen Fleetwood en zoekt haar heil bij een rivaliserende pooier, Memphis, Morten Bach. Het duurt niet lang voor de ware aard van Memphis boven komt.
Gesteund door haar vriendin Sonja, Lianne van Esch, een oudere hoer die het klappen van de zweep kent, probeert Queen uit Memphis zijn klauwen te ontsnappen.
The Life is een amateurproductie, maar eigenlijk noem ik het liever semi-professioneel.
Want wat is dit een goede voorstelling! Alles klopt. De spelers, het decor, de belichting, de muziek. Het is allemaal van hoge kwaliteit. Dit geldt speciaal voor het spel van de acteurs. Vooral Jacco Bouman, die de rol van Fleetwood vertolkt, springt er voor mij op acteergebied uit. Maar ook Leanda Hartog is een heuse musicalartieste. Prachtige stem en goede actrice. Achteraf hoor ik dat Leanda in de race is geweest voor de hoofdrol van Mary Poppins. Helaas is ze vijftiende geworden en op het laatste moment afgevallen. Jammer… ik zie wel een Mary Poppins in haar.
Memphis wordt gespeeld door Morten Bach. Hij heeft de rol overgenomen van iemand anders. Morton heeft zijn hele rol slechts in vijf weken ingestudeerd. 10 juni is hij begonnen met repeteren en op de première staat zijn rol als een huis. Tijdens de doorloop, enkel twee weken na het begin van zijn repetities, kende hij al het meeste van zijn teksten. Morton heeft wat mij betreft een staande ovatie verdient voor deze prestatie!
Drie dames die ik ook zeker even moet noemen zijn Caroline Buijs, Babs Levens en Lianne van Esch. Caroline is zeer overtuigend in de rol van Queen, mooie stem en haar mimiek past perfect bij Queen, dramatisch en aangrijpend. Lianne van Esch is als vriendin Sonja zeker een komische noot in deze voorstelling. Rake opmerkingen en dubbelzinnige teksten zijn aan haar wel besteed. En wat een prachtig duet tussen Sonja en Queen aan het eind van de voorstelling.
Babs Levens zie ik een klein beetje als rode draad in het verhaal. Zij begint en eindigt de voorstelling. Telkens duikt haar personage Jojo wel ergens op en zij zit midden in de verhaallijn. Een leuke rol en vermakelijk neergezet door Babs, die een krachtige stem heeft.
Het ensemble in deze voorstelling blijft goed in hun rollen. Zodra ze uit beeld zijn verdwenen en boven op het balkon staan, blijven ze het hoerengedrag vertonen. Ook de groepsdansen zijn erg goed en het kerkelijke Halleluja geeft me werkelijk kippenvel.
De kleding van de hoeren en de pooiers zijn kleren die ze allemaal zelf hebben uitgezocht. Erg leuk om te zien wat ze allemaal aan hebben, vooral op het hoerenbal, hoeren in avondjurken…
Hoeren en pooiers zijn geen dagelijkse onderwerpen, dat maakt deze voorstelling extra interessant. We mogen even een kijkje nemen in een leven wat voor vele mensen onbekend is. Mannen die naast hun vrouwen zitten mogen vandaag openlijk naar schaars geklede vrouwen kijken. Voor sommige mensen is het taalgebruik misschien wat incorrect, maar wees nou eerlijk, hoeren en pooiers zeggen nou eenmaal geen potjandikkie….
Dan eindig ik met goed en slecht nieuws.. het slechte nieuws is dat er nauwelijks nog kaarten te krijgen zijn voor deze boeiende voorstelling. De show wordt volgend weekend nog een keer of 4 gespeeld maar is zo goed als uitverkocht. Mocht je toch nog willen proberen om kaartjes te bemachtigen, neem dan even een kijkje op www.theatergroepnononsense.nl
En dan het goede nieuws, volgend weekend wordt de voorstelling opgenomen op dvd, dus iedereen kan alsnog de voorstelling bekijken. Weliswaar niet in het theater, maar als het in een kale sporthal al leuk en amusant is, dan moet het thuis op de bank ook helemaal goed komen.
Kijk hier naar een filmpje: NoNonsense The Life
